Arkade Blog

Vasten en verbinding

Door Asri Prasadani, Onderwijsbegeleider identiteit en levensbeschouwing

 

Ik heb bezoek. Het is een jaarlijks bezoek, maar toch blijft het speciaal. En ondanks dat ‘ie elk jaar sneller komt dan verwacht, komt het altijd op het juiste moment. Omdat het een bijzonder bezoek is, bereid ik me er graag op voor. Ik zorg dat alles goed schoon is, zo ondergaat niet alleen mijn huis een voorjaarsschoonmaak, maar ook van binnen probeer ik mijn gedachten te reinigen en mij zo in te stellen op wat gaat komen. Want als het bezoek er is, wil ik tijd hebben vrijgemaakt voor mezelf en de verbinding met mijn geloof. Het moment dat de nieuwe maan wordt gezien en de komst van de maand Ramadan is bevestigd, begint voor mij een periode van bezinning, verbinding en vasten.

Ramadan is tenslotte de vastenmaand. Het overdag onthouden van eten en drinken doet vanzelfsprekend iets met je; lichamelijk maar ook geestelijk. In de begindagen zal ik merken dat ik sneller vermoeid ben en mijn energie beter zal moeten verdelen. Als de eerste dagen erop zitten, zal ik merken dat ik wat helderder van geest ben. De tijd van ontbijt, lunch en tussendoortjes komt vrij en mijn lichaam zal moeten wennen aan het eetritme. Op momenten van dorst en honger vraag ik me af: wat mijn lichaam nu voelt, is dat hoe mijn ziel zich de rest van het jaar voelt? Het wordt immers gezegd dat de ziel, net als het lichaam, voeding nodig heeft.

Voeding voor de ziel kan natuurlijk van alles zijn, van meditatie tot aan muziek. In de islam wordt Koran recitatie, en daarmee het gedenken van God, beschouwd als voeding voor de ziel. Het is niet alleen het reciteren van de Gods woorden, maar ook het luisteren naar de poëtische recitatie en het bestuderen en reflecteren op de Koran waar moslims deze maand extra aandacht aan besteden.

Wat vasten met mij doet, is het ijken van mijn focus. Door mijn lichaam te disciplineren en mij bewust te worden van het navolgen van de behoeftes van mijn lichaam, kan ik mijn focus weerleggen van het lichaam naar de ziel. De harmonieuze verbinding tussen lichaam en ziel wordt alleen maar belangrijker. De maand Ramadan leert mij over verbinding: met mijzelf en met God. Door de veranderingen die de Ramadan in het dagelijks ritme maakt, is er ruimte voor het doorbreken van slechte gewoonten en deze te vervangen met iets nieuws. Ook geeft het de tijd om terug en vooruit te blikken. Wat vind ik belangrijk? Ben ik op de weg waarop ik wil zijn? Waar wil ik in groeien?

Tot slot voel ik door te vasten een enorme verbinding met iedereen om mij heen, die ook vast of op een andere manier deze bijzondere maand meebeleeft. Het geeft me een gevoel van saamhorigheid, want ik doe dit niet alleen. Bovendien maakt vasten mij onderdeel van een veel grotere traditie, die in alle Abrahamitische religies bekend is.

Door de lichamelijke beperking overdag, wordt ruimte gecreëerd voor het innerlijke, voor de ziel. Ik hoop dat het jaarlijkse bezoek van de Ramadan ons weer in laat zien hoe veel wij kunnen en waar nog ruimte is voor groei. Opdat het niet alleen een maand is van traditie, maar juist van transformatie. Iemand die enkel de traditie heeft gevolgd, heeft immers alleen maar honger geleden.

 

Auteur van dit bericht

Asri Prasadani, Onderwijsbegeleider identiteit en levensbeschouwing:

‘If you don’t know your inner landscape, you can’t navigate the world’