Arkade Blog

Slavernij is van iedereen.

Door Mariëlle Kappert, Onderwijsbegeleider identiteit en levensbeschouwing

Het is maandagochtend, warm genoeg om zonder jas de deur uit te gaan en ik neem een trein eerder om bij de dagopening aan te kunnen sluiten. Met een koffer vol kranten, kleurige hoofddoeken (angisa’s), boeken en filmpjes ben ik op weg naar een school in Amsterdam-Zuidoost.  Ik ga gastlessen geven over het slavernijverleden van Nederland. De school wil graag ondersteuning bij de betekenis en vormgeving van Keti Koti, een Surinaams feest om de afschaffing van de slavernij in Nederland te vieren.

1 juli was het 156 jaar geleden dat Nederland als een van de laatste Europese landen de slavernij afschafte.

Samen met de persoonlijk betrokken intern begeleider van de school, heb ik per bouw interactieve lessen ontworpen. De leerlingen in de onderbouw leren hoe de tot slaafgemaakte mensen met elkaar communiceerden. Dit gebeurde o.a. door de verschillende manieren waarop de vrouwen hun angisa’s (kleurrijke hoofddoeken) vouwden. Waarom zouden ze in het geheim met elkaar communiceren? En wat zouden ze elkaar duidelijk willen maken? De leerlingen mogen zelf ook een hoofddeksel vouwen en ik vraag hen wat voor boodschap zij zelf willen uitdrukken met hun hoedje.

Met de bovenbouw filosofeer ik over wat vrijheid is en het belang van het leren over slavernij. Ik krijg wezenlijke vragen waarop ik zelf ook niet altijd het antwoord weet: “Waarom werkten Nederlanders niet zelf op het land?”  “En wat nou als Afrikaanse mensen eerst naar Nederland waren gegaan met de boot, zouden zij dan de Nederlanders tot slaaf hebben gemaakt?”

Als witte Nederlander sta ik voor een klas waar het merendeel van de leerlingen van Surinaamse afkomst is en een donkere huidskleur heeft. Heel logisch dus om aandacht te besteden aan Keti Koti. Velen weten andere dingen dan ik en al gauw merk ik dat ze met bijzondere, persoonlijke verhalen mij ook iets leren. Nederlanders dachten vroeger dat ze het recht hadden om zichzelf als ‘meer’ mens te zien en anderen daarom slechter te mogen behandelen. We moeten deze geschiedenis omarmen om ervan te leren. Dat vieren we met Keti Koti. Slavernij is van ons allema

Auteur van dit bericht

Mariëlle Kappert, Onderwijsbegeleider identiteit en levensbeschouwing:

‘Het leven kan alleen achterwaarts worden begrepen, maar het moet voorwaarts worden geleefd’