twitter-logo-2 facebook-art Arkade LinkedIn

Arkade-logo01

 

  • Onze openbare school is multicultureel. Arkade helpt ons met een afgewogen lesprogramma over de vijf wereldgodsdiensten.

  • Hoe kunnen wij onze christelijke identiteit als een kwaliteit laten weerklinken in onze school?

  • Het overlijden van een moeder had een enorme impact. Arkade hielp ons het rouwproces op school te begeleiden.

  • Leerkrachten hadden moeite met de betekenis van Pasen. Wij wilden als team teruggaan naar de essentie van dit religieuze feest.

  • Wij gaan fuseren met een ander schoolbestuur. Arkade begeleidt ons bij de invulling van onze nieuwe identiteit.

  • De ouders vroegen om een ouderavond over onze schoolidentiteit. Arkade verzorgde een inspirerend programma.

Door Lizzy Wijnen, onderwijsbegeleider identiteit en levensbeschouwing

Wat is normaal?

mensen-LizzyWijnen-b

Onlangs gaf ik een filosofieles over deze vraag op een Praktijkcollege in Amsterdam. ‘Weten jullie nu wat normaal is?’ vraag ik op het einde van de les aan de klas. ‘Ja hoor’ zegt ze. ‘Dat vrijgezellenfeest was normaal.’ We hebben met de klas veel voorbeelden besproken. Is het normaal dat twee mannen met elkaar knuffelen? Dat vonden de meesten wel normaal…zolang het ‘gewoon’ vrienden van elkaar waren. Maar wat als het geliefden zijn? ‘Nou, dan niet. Want dat is niet natuurlijk. Je wordt niet geboren als gay’. ‘Dus dingen zijn pas normaal als ze natuurlijk zijn?’ ‘Ja’. ‘Dus als bewezen is dat mensen als gay geboren worden, dan vind je het wel normaal?’. ‘Ehm… ja, maar dan moet het wel écht écht écht écht bewezen worden.’ Op een slide stond een afbeelding van een tiental Engelse toeristen op een vrijgezellenfeest. Centraal in de afbeelding hielden twee mannen een opblaaspop vast. Eentje grijpt met zijn hand in het plastic kruis van de pop en de ander houdt de pop vast aan haar rechterborst. ‘Is dit normaal?’. Bijna iedereen vond dit plaatje wel normaal. ‘Waarom?’ Omdat dit veel voorkomt. En: ‘niemand heeft er last van’. ‘Denken jullie dat er ook vrouwen zijn die deze afbeelding kwetsend kunnen vinden?’ Dat was dan misschien wel zo, maar dat had onvoldoende gewicht van gedachten te veranderen.

Je zag een tweedeling in de meeste gesprekken. Er was een groep die normaal associeerden met dat wat de meeste mensen doen. Als het veel voorkomt, dan is het normaal. En er is een groep die normaal associëren met de mate waarin je zélf hebt kunnen kiezen voor iets. Een gezin van één man die met vier vrouwen getrouwd is, is heel normaal als ze daar allemaal voor hebben gekozen. Datzelfde geldt voor travestieten of vrouwelijke bodybuilders.

De eerste les heb ik mezelf kort geïntroduceerd, maar ik voelde gedurende de les te weinig band met de groep leerlingen. Daarom ben ik de tweede les begonnen met een werkvorm waarin ze mij leerden kennen. Ik vroeg: ‘ben ik een Belg?’, ‘ben ik lesbisch?’, ‘wat heb ik gestudeerd?’ en ‘hoeveel kinderen heb ik?’. Dat was een goede tip van een collega. Zo ontdooide de groep en had ik een veel leuker contact. Bovendien hadden ze meteen door dat ze deze les zélf met de antwoorden zouden moeten komen.

Ik voelde me erg gelukkig na deze twee lessen. We hebben samen onderzocht wanneer we iets ‘normaal ‘vinden. Dat was het doel; samen denken over lastige vragen. En ik was ook heel tevreden omdat de leerlingen allemaal een andere mening durfden te hebben. Door allemaal andere antwoorden te geven verkennen we echt samen het begrip ´normaal´. En de jongen die ik hierboven beschreef - die homo´s wel normaal wilde vinden als bewezen werd dat het aangeboren was - heeft door deze les zijn oordeel een beetje lucht en ruimte gegeven. Zo leren de kinderen echt nadenken over hun eigen oordelen en deze open stellen voor de argumenten van anderen. Een waardevolle vaardigheid en ontzettend dankbaar om aan mee te mogen werken.

Lizzy Wijnen